İki istedadlı rəssam- Mahmud Tağıyev və Xalidə Səfərovanın yaradıcı biliyi uzaq 1941-ci ildə formalaşıb. Tale onları bir-birinə Ə.Əzimzadə adına Bakı İncəsənət Məktəbinə qovuşdurub. Bu gözəl cütlük birgə yaşadıqları 55 illik həyat ərzində bir-birinə və incəsənətə sadiq olublar. Şərq poeziyası, romantik ədəbiyyat və klassik musiqiyə də bəslədikləri sevgiyə həmrəy, ruhən yaxındılar. Peşəkar inkişafları bir-biri ilə sıx əlaqədə, paralel, qarşılıqlı təsir şəraitində baş verib. Dostları və qohumları da bu cütlüyün qismətinə düşən çətimliklərə birgə sinə gərdiklərini, uğurla birgə sevindiklərini, həyatın bütün keşməkeşlərində bir-birinə arxa olduqlarını xüsusən qeyd edirdilər. Onların birgə həyat portretinin əsasını böyük və incə məhəbbət, həssas və səmimi münasibət təşkil edirdi.Onların əsərlərini digərlərindən fərqləndirən həm romantik ucalıq və rənglərin parlaq, həyat eşqi ilə dolu ekspressiysı, həm də sakit, rahat, demək olar ki, pıçıltılı nəqillikdir.
Onların yaradıcı fərdliyinin vacib xüsusuyyəti odur ki, Xalidə Səfərova və Mahmud Tağıyev həyata nəfəs verməyi və adiliyini estetikasını nümayiş etdirməyi, yaşadıqları zamanın temp və dinamikasını əks etdirməyi, təsvir etdiklərinin əhəmiyyətini vurğulamağı bacarırdılar, onlar faktoloji hadisələrdən uzaq olmağa, konkret zaman kəsiyindən daha yüksəklərə qalxmağa müvəffəq olmuşdular. Həyatın maddi sıxıntılarına təslim olmamaq, konkret ideoloji konsepsiyalara bağıə olmamaq, öz həyati və mənəvi oriyentirlərinə malik olmaq, fərqli olmaq eyni zamanda bir-birinin hissəsi qədər yaxın olmağı bacarmaq zənnimizcə Xalidə Səfərova və Mahmud Tağıyev məhz belə yaşadılar- budur onların yaradıcı portreti, onların belə xatırlayacaqlar, daimi və ayrılmaz əlaqədə həmişə və hər yerdə.